Persoonlijk – moe terug komen van je vakantie, ik krijg het voor elkaar!

Ik ben iemand die dol is op reizen. Het liefste zou ik elke dag een andere plek op de wereld ontdekken. Niet in een rap tempo, maar juist lekker op mijn gemak. Afgelopen week waren mijn vriend en ik in Praag….ik had er zó zin in, maar uiteindelijk ben ik mezelf weer voorbij gelopen!

Een stad ontdekken, hoe leuk is dat? Ik vind het in één woord GE-WEL-DIG. Als ik op reis ga ,wil ik altijd zoveel mogelijk zien. Ook dit keer had ik goed research gedaan en bedacht wat we allemaal konden gaan doen! Maandag rond 14.00 uur aangekomen in onze airbnb en vrijdag avond rond 18.30 gingen we pas weer richting Nederland. Tijd genoeg om rustig een stad te ontdekken zou je denken…

De maandagmiddag stond in het teken van wat boodschappen in huis halen zodat we elke ochtend lekker thuis konden ontbijten. Nog even de prikkels van andere mensen vermijden ;). Daarna naar buiten gegaan en richting de oude stad gewandeld. Het reizen van deur tot deur, nieuwe plekken ontdekken, veel prikkels van alles wat nieuw is en luidruchtige mensen zorgde ervoor dat ik rond 22.00 al in bed lag. Even bijkomen…

De andere drie dagen hebben we gevuld met heel veel wandelingen. Dagelijks hebben we twee wandelroutes uit ons boekje gedaan plus nog een stuk wandelen naar de startlocaties. Onderweg lekker fotograferen, lunchen en af en toe een biertje pakken. Heerlijk maar elke dag rond 19.00 uur stortte ik geheel in. Ik was moe, kapot, misselijk en vooral (in mijn ogen) emotioneel.

Ik baalde…waarom ben ik nou altijd zó moe tijdens een vakantie? Waarom kan ik niet gewoon zoals anderen gezellig de avond in een lokale kroeg kletsen en genieten? Hoe kan het dat ik elke dag zó misselijk en emotioneel werd dat ik niks liever wilde dan naar bed, terwijl ik eindelijk vakantie heb?

PRIKKELS & WEINIG RUST….dat breekt me op!
Op een dag krijg ik zoveel prikkels binnen, dat het me uit put. Elk gebouw bekijk ik vol verwondering. Elk klein detail op straat of in de lucht valt me op. Ik hoor gesprekken van andere mensen, of ik dat nou wil of niet. De hele dag de weg zoeken of lezen waar we naartoe gaan. Constant opletten of je tegen niemand aanloopt of aan de kant moet springen. Keuzes maken waar we gaan eten, wat we gaan doen, hoe laat we ergens willen zijn. Véél bewegen, weinig zitten. Ongezonder eten dan normaal. Volle luidruchtige restaurants. Niet de ochtend rustig starten en mediteren. Niet een momentje voor mezelf pakken. Geen ritme zoals ik normaal gewend ben.

Na dag één voelde ik het al. Die vermoeidheid die erin sloop. De slaap die ik stiekem tekort kwam én het voedzame eten waar mijn lichaam naar snakte. Ik voelde dat ik toen al zin had om even in stilte alleen te zijn. Aangezien ik mijn vriend hier niet mee wil belasten, houd ik het voor me. In plaats van aan te geven dat ik moe ben, wat anders zou willen eten of even een uurtje alleen wil zijn, ga ik lekker door. Ik wil namelijk ook zoveel mogelijk zien in die paar dagen dat we er zijn! In mijn hoofd is het dan onzin om in de middag eerst terug naar het huisje te gaan voor rust en daarna weer terug richting de stad te lopen. Zonde van de tijd, er is nog zoveel te zien!

Na de derde dag trok ik het niet meer. Die avond weer misselijk, bijna aan het huilen en zó moe dat mijn vriend zei: ik denk dat je naar bed moet, want dit gaat toch niet? Klopt, hij sloeg de spijker op zijn kop, maar ik voelde me slecht. Vroeg naar bed gaan vind ik zalig, maar dat betekent dat ik hem weer alleen laat of dat hij ook ‘verplicht’ vroeg moet gaan slapen. Het is ook zijn vakantie, hij wil vast nog even door!

Wat ging er hier fout?
Ik was voor hem aan het denken. Ik nam aan dat hij dat dacht en daardoor ging ik maar door. Terwijl na een goed gesprek blijkt, dat hij het helemaal niet erg vindt om even niks te doen of als ik even een powernap doe. Geen probleem zelfs! De dag daarna dus ook gelijk toegepast. Heerlijke dag gehad, daarna ging ik even slapen. In stilte bijkomen en kort mediteren terwijl hij buiten op ons balkon van de zon genoot. Bleek gewoon een win win situatie! Stom dat ik dat niet eerder deed.

De laatste dag van ons verblijf was nog een volle dag in de stad. Vóór tien uur uit de airbnb en rond half vijf pas de bus richting het station. Hoe gaan we die tijd vullen? We hadden eigenlijk alles al gezien wat we wilden, dus even bijkomen voor we naar huis gaan. Ik zat net te denken om uitgebreid te gaan lunchen en een heerlijke massage te nemen toen mijn vriend voorstelde naar de dierentuin te gaan. Ik vind dieren super en deze dierentuin stond super aangeschreven dus JA waarom niet?!

eeeeeeuhm, foutje! Deze dierentuin was groot….heel groot. Daarnaast lag hij ook op een soort berg dus veel hoogte verschillen. Keurig vier uur lang rond gedwaald door het park. Ik vermaakte me super, vond het tof, maar stiekem die dag weer veel te veel gedaan. Daarna de bus in, vliegtuig in, feestje bij thuiskomst en toen naar huis rijden. In de auto vroegen we ons beide weer af…..waarom zijn we nou zo moe? Waarom hebben we niet gewoon de dag relaxed doorgebracht? Waarom hadden we zes wandelingen in drie dagen gedaan in plaats van in vier dagen? Wat kunnen we volgende keer doen om ervoor te zorgen dat we niet zo vermoeid terug komen?

Onze conclusie is dat we vaak te veel willen….ik ben dagelijks bezig met zorgen voor voldoende rust en ontspanning, maar als ik niet thuis ben lukt dat slecht. Op reis gaan zie ik altijd als ontspanning, maar ik kom vaak moe terug, hoe dan? Dit komt simpelweg doordat we teveel willen zien maar ook omdat we nooit uit slapen en altijd maar iets aan het doen moeten zijn. Dat in combinatie met mijn hooggevoeligheid is simpelweg een slechte combinatie.

Volgende reis gaan we/ik het anders doen. Dingen op het gemak en zonder haast. Slapen wanneer we willen of juist uitslapen en pas later op pad. Ochtend beginnen in rust en niet teveel druk leggen op onszelf. Het is namelijk niet erg als we een wandeling minder maken of een stukje van de stad missen. Het gaat om het avontuur en om het samen zijn!

Wat zijn jouw tips voor een ontspannen vakantie of stedentrip?

–xxx– Just keep breathing

PS…wil je geen blog missen en meer tips ontvangen? Volg me dan ook via facebook of via instagram!

Wat je ook leuk kan vinden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *