Persoonlijk – soms ben ik mijn eigen saboteur!

Ik ben deze blog begonnen om jullie mee te nemen in mijn wereld als #HSP en afgelopen week kwam er een perfect voorbeeld voorbij om met jullie te delen. Want, ondanks dat ik heel goed weet welke situaties ik liever uit de weg ga, soms ben ik mijn eigen saboteur!

Afgelopen week was er een opening van een braderie in Breda. Ik had al 2 dagen lekker vrij en had die dagen ook niks ingepland behalve tijd voor mezelf. Het leek me leuk mijn weekend gezellig buiten huis af te sluiten met mijn vriend dus stelde voor die kant op te gaan. Lekker struinen langs de braderie, samen een biertje drinken en wie weet komen we nog gezellig wat bekenden tegen.

Eenmaal aangekomen begon het flink te regenen wat ervoor zorgde dat alle gezellige kraampjes aan het opruimen waren en wij er ook weinig voor voelde om door de regen te gaan struinen. Bij de eerste kroeg stond een podium opgesteld en we besloten om onder de overkapping daar dan maar een biertje te doen. Prima! We staan droog, muziek staat niet te hard en lekker veel ruimte om me heen. Niks meer aan doen!

Na een paar minuten komen we een vriend tegen en die stelt voor bij het andere podium een kijkje te nemen. Leuk, dus zo gezegd zo gedaan. Ik merkte meteen dat de muziek hier een stuk harder was, veel mensen stonden dicht op elkaar, veel rokers en naar mate het harder begon te regenen en de avond viel, nam ook het aantal mensen toe.

Als ik er nu over nadenk had ik het eigenlijk helemaal niet zo naar mijn zin. Ik vond de muziek te hard en niet echt mijn smaak. De rook van sigaretten benauwde me en er waren ook weinig mensen waarbij ik de behoefte voelde om een gesprek mee aan te gaan. Simpel gezegd….ik had naar huis moeten gaan. Maar wat doe ik? Ik kies er bewust voor om alle prikkels wat te verdoven met alcohol. Na een paar biertjes lijkt me muziek minder hard, erger ik me minder aan de sigarettenlucht en vaak komt er dan opeens aan magische kracht naar boven en heb ik het opeens wél naar mijn zin.

Uuuugh

Dit is een patroon wat ik vaker bij mezelf heb gezien. Ik vind een situatie vervelend (vaak vanwege de muziek) en dan ga ik dat proberen te verdoven met drank. Een drankje is niks mis mee, en nee, ik drink ook niet zoveel dat ik niks meer kan. Maar de drank zorgt er vooral voor dat ik mezelf te weinig rust gun. Ik ga dan laat mijn bed in, want op dat moment denk ik dat alles wel aan kan. Vervolgens slaap ik ontzettend slecht, waardoor ik de volgende ochtend helemaal kapot ben. Vaak is dit ook geen ochtend waar ik kan uitslapen want als ik niet moet werken in Rotterdam, sta ik vaak wel een training te geven.

Stom, stom, stom!

Dit was echt weer een perfect voorbeeld, hoe ik soms mijn eigen #saboteur ben. Twee dagen weekend gehad en heerlijk bijgekomen en vervolgens begin ik mijn werkweek met zo’n onhandige start.
Niet super fijn en na een gesprek met mijn vriend hierover ook weer erg duidelijk voor mezelf. Volgende keer gaan we gewoon naar huis. Of het nou pijpenstelen regent of niet…liever mijn bed in!

Keep breathing -xxx-

PS…wil je geen blog missen? Volg me dan ook via facebook!

Wat je ook leuk kan vinden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *